เวลาผ่านไป 6 ปี แล้วซิเนอะภาพเวลาเก่าๆ ผมยังจำได้แม่น
ตั้งแต่ วันแรกที่ก้าวเข้ามา ร.ร.แห่งนี้ จนวันสุดท้ายที่ผมได้ใส่ชุด นร.
ผมจำได้ และจะไม่มีวันลืม ทุกสิ่งทุกอย่างจะเก็บอยู่ในความทรงจำ
เรียนปรับพื้นฐาน เข้าค่ายปฐมนิเทศ เข็มตราโรงเรียน ซ้อมเชียร์ กีฬาสี
ค่ายสวนสัมพันธ์ กีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์ ชุมนุมเชียร์และแปรอักษร
และสิ่งต่างๆมากมายที่เข้ามาในชีวิตผม
ไม่มีอีกแล้ว..
ตึกที่เคยเดิน เพื่อนที่เคยเรียนด้วย ห้องเชียร์ที่แสนอบอุ่น
อาจารย์ที่สั่งสอน
น้องที่คอยยิ้มและเล่นกันอย่างสนุกสนาน
ร้านขนมหน้าโรงเรียน รถบัสนักเรียนสาย21
รถโยที่เคยขึ้นเวลาค่ำ ลีดที่เคยซ้อมหน้าห้องปกครอง
ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นความทรงจำ
และผมไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่จะทำให้ผมได้กลับมาเห็นภาพบรรยากาศเก่าๆแบบนี้อีก
เวลาของผมหมดแล้ว สำหรับโรงเรียนที่ผมรัก
สวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิตมิใช่ตึก ฤ สนามที่คงอยู่
หรือเพียงครูเพียงศิษย์เฉพาะสมัย
จะชื่อเสียงชื่อทรามตามยุคใคร
สวนกุหลาบคือความหมายความทรงจำ..
ผมสัญญาว่าสักวันผมจะกลับไป...